Over gezag

Toen ik nog jong was, had ik niet het idee dat het gezag van een politieagent(e) afgedwongen moest worden. Het wás er. Hij of zij hoefde niet te schreeuwen, niet te slaan, niet te dreigen. Hun aanwezigheid was genoeg.
Je wist: dit is iemand die er is om (je) te helpen, niet om (je) te (over)heersen. Ze straalden rechtvaardigheid, kalmte, menselijkheid uit. Je keek op tegen hun uniform omdat het iets vertegenwoordigde, niet omdat het angst inboezemde.

Maar kijk nu.
Wat je ziet, is geen gezag. Geen kalmte.
Geen redelijkheid.
Geen empathie.
Maar spanning, angst en een kort lontje. Het is frustratie in uniform.

Ik zie in de video hierboven een man met een wapenstok die zijn zelfbeheersing lijkt te zijn verloren, maar zijn macht nog niet. Een agent die niet beschermt, maar afreageert. En ondertussen denk je vast: ‘je kent de context niet.’ Dat klopt maar ik zie het beeld. En dat zegt mij genoeg.

Ik zie in de video hierboven een man in een politiepakje die in mijn ogen vooral bezig is met het bewaken van zijn eigen ego, zijn eigen status, zijn eigen bevoegdheden. En als je daar iets van zegt, ben jij het probleem. Jij bent ’tegen de politie’, ‘anti-gezag’, of erger nog een ‘onruststoker’.

Helaas zie je tegenwoordig veel van dit soort filmpjes waarin agenten niet optreden, maar ontploffen. Waar gezag niet meer voortkomt uit respect, maar uit rauwe macht, uit frustratie, uit iets dat allang niets meer met orde te maken heeft.
Je ziet een wapenstok vol ingezet worden tegen burgers die zich niet kunnen verdedigen.
Je hoort woorden die niet de-escaleren, maar olie gooien op het vuur.

Hoe zijn we als samenleving op dit punt gekomen? Ik denk toen een kleine groep mensen macht belangrijker ging vinden dan menselijkheid. Toen cijfers, protocollen en camera’s het overnamen van menselijkheid.

We leven in een tijd waarin gezag verward wordt met controle. Waar respect niet langer wordt verdiend, maar geëist. En dat is precies waarom het in mijn ogen verdwijnt.

Echt gezag komt niet voort uit macht, maar uit integriteit. En die lijkt in veel situaties net zo zeldzaam geworden als vertrouwen.

Blijf alert, blijf kritisch.